İçimdeki insan sevgisi

Karamsarlığın, insan için bir yıkım hali olduğunu düşünen biriyim. Hedeflerde yıkım, güncel yaşamda yıkım, geleceğe dair umutlarda yıkım, kısaca hayatın nerdeyse tüm noktalarında büyük bir yıkım...

Yaşamın içine girebilmiş bir birey için aslında hayatını olumsuz etkileyecek o kadar çok olumsuzluklar var ki! Burada bunları tek tek sayarak bende sizlerin karamsarlığa düşmenize, ya da olumsuz olan bu tablolara bakmanıza, hayal etmenize bile sebeb olmak istemem. Yaşamı bir bütün olarak düşünmek gerekiyor. Başı ve sonu olan bir dünya yaşamı ve sonrasında 'insan'ın başına gelecekler...

Eğer bir bütün olarak düşünmezsek yaşamı, en ufak badireleri bile atlatmamız zor olacaktır. Dünya hayatının kısa ve geçici olduğunu düşünmeyen, bilmeyen biri için, 'ölüm' gerçeği kabullenilemez bir durum olabilir. Neden ölüyoruz, ölünce nereye gidiyoruz gibi sorulara cevap bulamayan, bu noktada inanç sorunu yaşayan bir bireyin karamsar olması, bunalımlar takılması normaldir. Hatta yaşama ümitvar gözlerle bakması çok zordur bile...

Neden karamsarız ki! Hayatın içinde o kadar çok güzellikler varken... İnsan düşünmez mi bu güzellikleri! Bence düşünmüyor. Düşünen, düşünebilen biri bu güzellikleri görecektir.

Düşüncelerimizde hep güzellikler olmalı. Olmalı ki, hem kendimize hem de çevremize olumlu katkılarda bulunabilelim.

Bu yazıyı yazarken, bir çok internet sitesinde gördüğüm ve haber bültenlerine de yansıyan bir haber aklıma düştü. Bu bir bilimsel deney. İki bardak su. Belli bir zaman diliminde, bu sulardan birine kötü sözler söyleniyor, diğerine ise olumlu, güzel sözler. Sonra suyu labaratuvar ortamında inceliyorlar. Ortaya çıkan sonuç şaşırtıcı; kötü sözler söylenen suyun adeta metobolizması darmadağın olmuş. Olumlu sözler söylenen suyun yapısı ise, daha düzenli bir halde.

Cansız bir menin bile metebolizmasını bu kadar etkileyebiliyor sözlerimiz, hatta düşüncelerimiz...

Olumlu düşünebilmeyi yaşam tarzı haline getirebilmeliyiz. Yaratıcımız, yaşamımız içerisinde çok güzellikler sunuyor bize. Şimdi hayatımın içinde bana sunulan bir kaç güzel duygudan bahsetmek istiyorum.

...

Dua...

Duanın gücünü üzerimde hep görmüş biriyimdir. Annemin yapmış olduğu duaların koruyucu etkisi her daim üzerimde...

Dua denilince aklımıza bir müzikal grupta geliyor son bir kaç yıldır. Çocuklardan oluşan bu dua grubunun sosyal yaşamımıza çok olumlu etkiler yaptığını düşünüyorum. 'Dua' sözcüğünü hatırlatıyor olmaları bile başlı başına bir olumlu durumdur.

Mert, bu dua grubunda, şarkıların sonunda duaları okuyan, çok sevdiğim bir kardeşim. Mert'le olan kardeşâne dostluğumuzdan ben çok güzellikler öğrendim. Onunla tanıştıktan sonra, bana yapmış olduğu duaların etkisini, onun sevgisinden kaynaklanan olumlu enerjiyi her an üzerimde görebiliyorum. O'nun masumane sevgisinden bana sürekli bir olumlu enerjinin akıp geldiğini düşünüyorum. Mert kardeşimin Yaratıcı tarafından çok sevildiğini düşünüyorum, yoksa bu kadar nasıl sevebilirdim onu! Sevdiren O çünkü.

Muhammed Bozdağ hocamın Sevgi Zekası kitabında da çok iyi anlatıldığı gibi, sevgiyi cömertçe canlı-cansız herkese dağıtalım. Sevginin hiç bitmeyecek büyüleyici ve cezbedici bir gücü olduğuna eminim.

...

İşte bir kaç tane daha 'olumlu duygu durum'u örneği:

Çamlıca...

İstanbul'un en sevdiğim noktalarından biri. Gerçekten çok keyif aldığım bir yer burası.

Marmara Fm'inde içinde bulunduğu, güzel bir binanın içinden seyrediyorum o güzelim istanbul'umu. Boğaza nazır bir masa başında oturmaktayım. Pencereden dışarıyı izliyorum.
 
Boğazın en güzel noktalarından biri olan Boğaz Köprüsü'nün, gözlerimizin önüne serildiği yer burası. Karşıya doğru baktığım zaman göklere doğru tüm ihtişamıyla yükselen binaların olduğu Şişli ve Levent taraflarını gözlemliyorum. Sol tarafta ise asırlar boyu dünyaya adalet dağıtan Osmanlı'nın yönetim merkezi olan Topkapı Sarayı taraflarını görebiliyorum. Eminönü, zaten her daim ilgimi çeken bir yer olmuştur. Gülhane'sinin sakinliği, At Meydanı'nın kalabalıklığına rağmen cazipliği, Ayasofya ve Sultanahmet'in muhteşem silüeti, hep gözlerim önünde olagelmiştir.

İstanbul'u hep sevmişimdir. Bana pozitif duygular yaşatan bir şehri neden sevmeyeyim ki...

...

Değer verdiğim bir sanatçı olan Eşref Ziya abim ile yaptığımız bir sohbette vermiş olduğu bir örnek var ki, gerçekten de düşünen bir insan için çok önemli bir tesbit ve daha önce hiç düşünmediğim bir örnekti bu. Olumlu düşünebilmemiz adına güzel bir örnek diye aktarıyorum burada; Eşref Ziya'nın anlatımıyla: "biz domuz denilen hayvanı hep nefretle, kinle anarız. Hatta burda belirtemeyeceğim bazı deyimlerimiz bile vardır bu hayvan üzerinden kurgulanmış. Ama bu hayvan kim bilir günde kaç kez Allah'ı anıyor? Haydi dini yönünü bir kenara bırakalım; ormanlardaki, dağlardaki pislikleri kim temizliyor dersiniz? Doğanın çöpçüsü bu hayvandır dersek yeridir."

İşte güzel gören bir insan, en iğrendiğimiz bu hayvana bile bu gözle bakar. Yeter ki biz içimizdeki 'ben'i aşabilelim ve her şeyde bir güzellik vardır deyip, o güzelliklerle dolu bir yaşamı tercih etmiş olalım. Bu tamamen bir tercihtir.

...

Üstteki örneklerde şunu görüyoruz: İnsan isterse her zaman güzel olan bir şeyleri görebilir. Görmekte gerekiyor, ki yaşamımız şenlensin, renklensin ve pozitifleşsin. Hep duyduğumuz ve benim her duyduğumda büyük keyif aldığım bir söz var: "güzel gören güzel düşünür, güzel düşünen hayatından lezzet alır."