Mutluluk, mutsuzluk ve şükür

Adına dünya denilen yerde; öyle bir zaman diliminde yaşıyoruz ki, sürekli olarak mutlu olmamız imkansız gibi. İnsan olarak duygu taşıyor olmamız, bizi ‘etkilenir’ kılıyor. Dünyadaki bizim dışımızda gelişen, hoş olmayan olaylar bizi ister istemez etkilemekte ve bizim neşemizi kaçırmaktadır.

Pozitif olmak istiyoruz, bunun için binlerce sebep bulmamız mümkün. Ama bazı insanlar her şeye rağmen mutsuz olmayı tercih ediyor. Bu bir tercihtir. Her şeyi gören gözümüz, iyiyi de kötüyü de görebilir değil mi? Niçin peki, hep kötülere gözlerimiz takılıyor?

Bizi mutsuz yapan belki de en büyük neden elimizdekilerle yetinmeyip, hep daha fazlasını istiyor olmamız. İnsan yaratılışı itibariyle hep daha fazlasını istiyor. Ne kadar zengin olursak olalım, ne kadar pozitif olursak olalım yada ne kadar mutlu olursak olalım, bizden daha yukarılarda  birileri olacaktır. Bizden daha yukarılarda birilerinin var olması ise bizi mutsuz yapmaya yetecektir.

Bir diğer neden ‘teşekkür etmemek’. Verilen nimetlerle yetinmeyip, hep daha fazlasını talep etmek. Ama Yüce Yaratıcı’nın bize verdiklerine baksak ve şükretsek Allah bize daha fazlasını verecek. Çünkü “Verilen nimetlere şükür, nimetin artmasına sebeptir.” buyuruyor son peygamber.

Olayların hep negatif taraflarına bakmak, eksileri görmek bizi mutsuzluğa sürükleyen bir başka neden. Bir ara, çok fazla alakadar olmadığım bir arkadaşım gelip, kimseyle dost olamadığından yakındı. Çok şaşırdım. İnsan istedikten sonra kendisine bir çok dost bulabilirdi. Bu arkadaşımı biraz sorguladığımda, arkadaş olmak istediği herkesin kusurlarını araştırıyor, gördüğü tüm eksiklikleri de kişinin yüzüne söylüyordu. Kendisine birkaç soru sordum ve kendisinde de aynı hataların olduğunu görmesini sağladım. Şimdi bu arkadaşımın çevresinde bir çok dostu var.

Maalesef hiç birimiz hatalarımızın yüzümüze karşı söylenmesinden hoşlanmıyoruz. Peki biz hoşlanmıyorsak bir başkasının hoşuna gitmesini niçin bekliyoruz? Hayatın akışı içerisinde elbette hepimiz hatalar yapacağız. Önemli olan bu hataları fark edip, bir daha yapmamaya azmetmektir. En büyük erdem budur.

Yaşamın kıyılarında dolaşırken mutlu olmanızı diliyorum

25 Agustos 2009